Marieke Eyskoot
Dat het sneeuwt vandaag, en dat het weer echt even winter is. De seizoenen zijn zo belangrijk en gaaf. Dat ik voor Binnenstebuiten bij een geweldige bouwmarkt langsging, vol gerecyclede en hergebruikte materialen, gerund door vrouwen. En dat Oxfam Novib bekendmaakte dat de vijf rijkste mannen ter wereld per uur gemiddeld zo’n 14 miljoen dollar rijker worden.

Ongeveer zo lang als deze podcast duurt—laten we dat er maar even bij bedenken. Dit zijn een paar van de duurzame dingen die mij raakten deze week.

Maar wat beweegt mijn gast als het over duurzamer leven gaat? Welkom bij Dit is een goede podcast voor een duurzamer leven. Wat goed dat je luistert. Mijn naam is Marieke Eyskoot. Ik ben duurzame lifestyle-expert, spreker en presentator van events en op tv.

Vanuit de Hortus Botanicus in Amsterdam bespreek ik elke week met een gast wat je tegenkomt als je je leven probeert te verduurzamen. Waar loop je tegenaan? Hoe voel je je erover? Waar schaam je je voor? Wat lukt? Wat geeft je hoop? We delen tips, maar we duiken ook in wat nou maakt dat we doen wat we doen.

Hopelijk helpt het je om stappen te zetten en bij te dragen aan de transitie: aan een cultuuromslag, naar een andere manier van doen en een andere manier van denken—ook over wat succes, winst en geluk is, en wat we met z’n allen normaal zijn gaan vinden. Ik probeer dat makkelijker te maken door deze podcast en bijvoorbeeld door mijn boek Dit is een goede gids voor een duurzame lifestyle, omdat het urgent is en we iedereen nodig hebben voor een duurzamere toekomst—zowel jou als luisteraar als onze gast van vandaag.

En dat is niemand minder dan presentator, acteur, schrijver en muzikant Eric Corton. Opgeleid aan de toneelschool, speelde hij in veel theaterstukken en tv-series, zoals Penoza en onlangs nog in Dertigers, maar ook in het zelfgeschreven Vlucht. Een paar jaar geleden kwam zijn debuutroman Mist uit.

Veel mensen kennen hem als dj van onder andere 3FM, waar hij jarenlang muziekprogramma’s presenteerde, maar ook reportages maakte over de hele wereld voor Serious Request. Hij presenteerde onder meer Met het Oog op Morgen op Radio 1, live tv-uitzendingen vanaf Pinkpop en nu ook voor KINK. Muziek heeft echt zijn hart: hij speelde zelf in bands.

Maar Eric heeft ook een groot hart voor de wereld. Hij was lang ambassadeur van het Rode Kruis, zet zich in voor onderwerpen als armoede, verspilling en zorg, en schreef ook het voorwoord van mijn boek—wat ik nog steeds echt een hele grote eer vind. Net als dat je hier bent. Welkom, Erik Corton.

Eric Corton
Ja—met rode kronen. Wat een introductie. Die krijg je niet iedere dag. Dankjewel, lieve Marieke Eyskoot.

Marieke Eyskoot
Heel erg verdiend.

Eric Corton
Potjandorie, in de Hortus.

Marieke Eyskoot
Ja! Vind je het wat?

Eric Corton
Ja, een fantastische plek. Het is een plek die Amsterdam moet koesteren. Dat doen we ook, geloof ik, met z’n allen. Er staan hier ook allerlei nieuwe dingen te gebeuren, geloof ik, dus het gaat ook nog eens met haar tijd mee.
Nee, dit is een plek die ademt: iets van vroeger, maar ook zeker iets heel actueels en van de toekomst. Dus je hebt een mooie plek uitgekozen voor dit gesprek.

Marieke Eyskoot
Dank je wel. En de Hortus is denk ik ook echt heel belangrijk, omdat je hier zo ongelooflijk kunt voelen en zien wat natuur is en wat het doet—van over de hele wereld. De Hortus heeft ook echt hulp nodig, steun, en dat is ook verdiend. Je zei al: er staan grote dingen te gebeuren. De grote Drieklimatenkas wordt binnenkort verduurzaamd. Echt heel tof. Als je dit luistert, is dat misschien al aan de gang. Alle planten gaan verhuizen—ze gaan logeren—en ze krijgen dubbel- en zelfs driedubbelglas.

Eric Corton
Om het duurzamer te maken. Thermopane-achtige toestanden.

Marieke Eyskoot
Wij zitten hier ook een beetje met thermo aan, dus het is aan de frisse kant. Maar ik ben heel blij dat ik hier mag zijn, en ook te gek dat jij het zo waardeert om hier te zijn. Wij kennen elkaar al even. Ik zat me af te vragen hoe lang eigenlijk. Wanneer is jouw boek uitgekomen?

Eric Corton
In 2017.

Marieke Eyskoot
Ja, moet je nagaan. Dus dan hebben we het over 2016, misschien zelfs nog iets eerder. Het voelt als vorige week dinsdag.

Eric Corton
Ja. En wat ik daar zo leuk aan vond—als ik je even mag onderbreken—is dat ik benaderd werd door iemand die ik niet kende. Jij. Die zei: “Ik hou me bezig met duurzaamheid.” En toen was dat nog lang niet zo’n booming thema als nu. Maar toen jij me de drukproef van je boek opstuurde, dacht ik: oh, maar dit is zo nodig.

Daar heb ik geen seconde over nagedacht. Daarom heb ik dat voorwoord geschreven. Want het blijft een goede gids. En ik vond het ook grappig: Dit is een goede gids, net zoals Dit is een goede podcast. Dat lijkt misschien een beetje zelfingenomen, maar dat is het helemaal niet. Het gaat niet om perfect. Het gaat om goed genoeg. Om een eerlijke poging wagen.

Dat is voor mij de essentie van nadenken over duurzaamheid. Want heb jij de wijsheid in pacht? Nee. Wetenschappers rollen nog steeds over straat over wat wel en niet klopt. Maar je kunt wel voor jezelf een richtlijn maken: hoe wil ík leven?

Marieke Eyskoot
Ja.

Eric Corton
En dat heb jij met dat boek bij mij echt aangezwengeld. Zonder vingertje, zonder beschuldigen. Je legt dingen uit, je geeft slimme tips. Zoals: waar moet je op letten als je kleding koopt? Waarom lukt het soms niet? Dat is duurzaamheid.

Marieke Eyskoot
Dank je wel, echt. Dank voor die veren.

Eric Corton
Graag gedaan. En omdat ik wist dat ik hier vandaag bij jou aan tafel zou zitten, heb ik het begrip duurzaamheid zelf weer eens onder het vergrootglas gelegd. Want het is een woord dat overal voor gebruikt wordt.

Wat ik grappig vind: als je op social media kijkt, zie je veel mensen bezig met zelfontwikkeling. En dan lees je vaak: je moet eerst van jezelf houden om van anderen te kunnen houden. Maar zodra het over duurzaamheid gaat, gaan de hakken in het zand. Terwijl het precies hetzelfde principe is.

Ga eens bij jezelf te rade. Wat heb ik echt nodig? Waar word ik blij van? Kan ik zonder dingen die eigenlijk niet goed voor me zijn—of niet goed voor de wereld?

Marieke Eyskoot
Ja.

Eric Corton
Duurzaamheid begint bij jezelf. Niet alleen richting de wereld, maar ook richting jezelf. Wat eet je? Wat drink je? Hoe ga je om met de mensen van wie je houdt? Rijd je auto, of pak je de tram? De vraag is niet wat anderen doen. De vraag is: wat dóé jij?

Marieke Eyskoot
Precies.

Eric Corton
En ja, het is frustrerend dat wij als individuen op ons kop krijgen terwijl grote vervuilers buiten schot blijven. Wij betalen belasting over water, Tata Steel niet over die miljarden liters. Dat schuurt. Dus ja: begin bij jezelf, maar kijk ook naar buiten. Daar moet de politiek helpen.

Marieke Eyskoot
Absoluut.

Eric Corton
Ik ben nu helemaal leeggelopen.

Marieke Eyskoot
En ik kan eigenlijk stoppen. Dit was ’m.

Maar serieus: ik ben het heel erg met je eens. Het is pijnlijk dat grote bedrijven zo veel wegkomen. En daar ligt óók onze verantwoordelijkheid—bijvoorbeeld in waar we op stemmen. Dat is iets wat we anders moeten gaan doen.

Marieke Eyskoot
Wij beginnen elke aflevering met de worsteling van de week. Dat kan iets heel kleins zijn: iets wat je duurzaam deed en niet leuk vond, of juist iets wat je helemaal niet duurzaam deed.

Eric Corton
Oh ja, die heb ik al.

Marieke Eyskoot
Je hebt ’m al?

Eric Corton
Ja. Ik ga ’m er gewoon meteen uitgooien. Ik had niet zo vaak ruzie met mijn lief, maar deze week wel. En zij zei echt tegen mij: “Gast, doe normaal.” Ik ben nogal impulsief. Dat zal je misschien verbazen.

Marieke Eyskoot
Echt? Dat verrast me totaal.

Eric Corton
Soms heb ik het onder controle, soms totaal niet. Ik zat op de bank, had het koud, en ik zag een reclame voor een kussen met een batterij erin. En ik dacht: fuck it, ik doe het gewoon. Dus ik heb het besteld. De volgende dag kwam het binnen.

Ik pak dat ding vol trots uit, en krijg een blik van mijn lief. Als blikken konden doden, was ik er niet meer geweest. Ze zei: “Wanneer ga jij nou eindelijk eens normaal doen? Jij mag nooit meer iets zeggen over duurzaamheid.”

Marieke Eyskoot
Ai.

Eric Corton
En ze had natuurlijk gelijk. Ik dacht: ach, laat maar. Maar nee—ze had gewoon gelijk. En ik weet niet wat dat is. Ik heb verslavingen overwonnen in mijn leven, maar dit impulsieve kopen… dat voelt als de laatste. Met zo’n telefoon in je hand—tik tik tik—en het is al betaald.

Marieke Eyskoot
Ja, dat herkennen we allemaal.

Eric Corton
En toen zei ik nog—achteraf—ja maar luister: doordat ik dit kussen nu heb, hoeft de verwarming niet meer aan. Dus ik heb er ook eentje voor jou gekocht.

Marieke Eyskoot
Dat durfde je vast niet meteen te zeggen.

Eric Corton
Nee, dat had niet geholpen. Bij ons staat de verwarming op zestien graden.

Marieke Eyskoot
Zestien?!

Eric Corton
Zeventien. Sorry.

Maar ik erger me eraan dat ik het doe, zelfs terwijl ik het doe. En als ik er dan zo hard op gewezen word, denk ik: waarom kan ik niet gewoon even stoppen? Waarom kan ik niet wachten? Dat is mijn taak voor dit jaar—oh nee, dat was vorig jaar al mislukt.

Marieke Eyskoot
Het jaar is nog jong. We hebben nog zó veel jaren.

Eric Corton
Wat ben jij toch heerlijk positief.

Marieke Eyskoot
In mijn boek zeg ik ook: stop het in je mandje, laat het even liggen. Denk je er later nog aan? Dat helpt soms echt.

Eric Corton
Ja, maar die verkoper helpt je ook. Die stuurt je dan mailtjes: “Er ligt nog iets in je mandje.” Dan denk ik: oh wat lief, ze denken aan me.

Marieke Eyskoot
Je voelt je gezien, Erik.

Eric Corton
Dat is het. Ego-streling.

Marieke Eyskoot
Ik ga je gewoon appjes sturen dat ik aan je denk.

Eric Corton
Of juist niet doen.

Marieke Eyskoot
Luisteraars, we doen dit allemaal. Je kunt Erik ook DM’en…

Eric Corton
Nee! Duizend keer niet doen.

Marieke Eyskoot
Graag gedaan.

Je zei net al dat je door deze podcast weer bent gaan nadenken over wat duurzaam leven voor jou betekent. Vertel: hoe geef jij dat vorm?

Eric Corton
Voor mij begon dat bij zelfonderzoek. Veel mensen zijn bezig met zelfontwikkeling, introspectie. Dat is ook een vorm van duurzaamheid: de relatie met je eigen lijf. Wat stop je erin? Ik heb jarenlang zonder nadenken geleefd—drank, drugs, alles erop en eraan.

Maar op een gegeven moment dacht ik: wacht even. Die middelen—die komen ergens vandaan. Cocaïne wordt geproduceerd in Zuid-Amerika, met doden tot gevolg. Dorpen worden vernietigd. En hier worden jonge gasten opgepakt of neergeschoten. Daar zit iets totaal onduurzaams achter.

Marieke Eyskoot
Je hebt het over cocaïne?

Eric Corton
Ja. Dat was jarenlang een worsteling. Twee decennia. En ik stopte daar niet mee omdat ik dacht: ik doe dit voor de wereld. Nee, ik stopte omdat ik anders kapotging. En iedereen om me heen ook.

Maar toen mijn hoofd en hart helderder werden, begon ik verder te kijken. Wat eet ik eigenlijk? Waar komt mijn eten vandaan? Waarom vinden we het normaal om dieren te reduceren tot “productie”?

Marieke Eyskoot
Het zijn levende wezens.

Eric Corton
Precies. Als ik zou zeggen: ik ga je kat opeten, dan zou je zeggen: absoluut niet. Maar bij een kip zeggen we: oh lekker, die eten we vanavond. Dat soort aannames ben ik gaan bevragen. Niet als straf, niet als zelfkastijding—maar omdat ik het interessant vond.

Marieke Eyskoot
Ja.

Eric Corton
En ik ontdekte: als ik eenmaal overtuigd ben dat iets onzin is, kan ik het ook loslaten. Dat is me gelukt met drank en drugs. Dus waarom niet met andere dingen?

Dat betekent niet dat ik perfect ben. Maar ik kijk wel. Klopt dit? Dat goedkope spijkerbroekje—dat doe ik niet meer. Ik kies bewuster. En dat is geen straf. Dat is leuk. Echt.

Marieke Eyskoot
Ik vraag mijn gasten elke aflevering om een vraag door te geven aan een volgende gast. En dat heb ik ook gedaan bij jurylid, danser en acteur Dan Karaty. Hij heeft een vraag voor jou.

Dan Karaty (ingesproken)
Ja, Erik is een vriend. En ik denk dat hij in 2016 sober werd. Dat is geweldig. Goed voor hem—net als voor mij. Ik ben heel benieuwd hoe zijn soberheid, de manier waarop hij naar zichzelf kijkt, invloed heeft gehad op hoe hij consumeert. Denk aan auto’s, eten, alles eigenlijk.

Eric Corton
Ik heb daar eigenlijk al een deel van beantwoord. Maar het kon ook niet anders. Op het moment dat je die sluier afgooit—of dat nou drank is, drugs, werkdruk, seks, het najagen van carrière—dan ga je dingen anders zien. Niet per se meteen scherper, maar wel anders.

Je moet een gevecht aangaan met jezelf. Met al die verleidingen die je jarenlang gedachteloos hebt toegelaten. En dan moet je opnieuw definiëren wat belangrijk voor je is en wat niet. Dan kom je onvermijdelijk bij dit soort vragen uit.

Marieke Eyskoot
Ja.

Eric Corton
Auto’s bijvoorbeeld. Ik vond grote Amerikaanse auto’s fantastisch. Reed op gas, dacht: ach, dat zal wel meevallen. Maar dat gas is gewoon een restproduct van de petrochemische industrie. Plastic interieurs, alles erop en eraan. Dat ging ik anders bekijken.

Ik draag nog steeds graag mooie kleren, hoor. Maar ik kijk nu wel: is dit een beetje te doen, ja of nee? Dat goedkope spijkerbroekje bij de fast fashion-keten—nee, dat doe ik niet meer.

Marieke Eyskoot
Dus die soberheid veranderde alles.

Eric Corton
Alles. Echt alles. Ik ben 35 kilo afgevallen. Dat kan alleen als je mindset volledig verandert. En ik heb ook geen seconde meer behoefte aan drank of drugs. Echt niet. Als iemand hier nu alcohol neerzet, zeg ik: lekker, geef maar aan iemand anders.

Marieke Eyskoot
Ik herken dat.

Eric Corton
En met die drugs—ik heb er met mijn neus bovenop gestaan in Colombia. Ik heb gezien wat het met mensen doet, met dorpen. En toch kwam ik thuis en ging ik door. Dat neem ik mezelf kwalijk. Dat vergeef ik mezelf niet zomaar. Dus nee, dat raak ik nooit meer aan.

Marieke Eyskoot
We weten tegenwoordig van heel veel dingen hoe ze gemaakt worden. We kunnen eigenlijk niet meer zeggen dat we het niet weten.

Eric Corton
Nee. En dat maakt het ingewikkeld. Net als ecstasylabs hier, die het milieu vergiftigen. Het is niet leuk, maar het gebeurt. En toch wordt er niet minder geslikt.

Maar wat ik belangrijk vind: als we denken dat het perfect moet, dan zetten we geen enkele stap meer. En dat is zonde. We hebben juist die stappen nodig.

Marieke Eyskoot
Dat zeg ik ook altijd. Perfectie verlamt.

Eric Corton
Precies. Maar jij zegt ook dat het leuk kan zijn. En dat vind ik belangrijk. “De maat nemen” klinkt zo zwaar. Het hoeft niet allemaal leuk te zijn in het leven, maar dit kan het wél zijn.

Marieke Eyskoot
Voor mij is het ook leuk. Ik haal er echt plezier uit. Soms kan ik me bijna niet meer voorstellen dat je het níét zou doen.

Eric Corton
Ik kan me voorstellen dat dat ook druk geeft. Kijk, als Boris Johnson tijdens corona feestjes geeft en zegt: “Dat wist ik niet”—ja kom op. Maar als jij een keer betrapt wordt met een niet-duurzaam shirt, dan staat iedereen klaar. Dat lijkt me best lastig.

Marieke Eyskoot
Dat is het ook. Maar belangrijker is dat ik mezelf in de spiegel wil aankijken. En ik denk ook dat elkaar constant de maat nemen ons afleidt van waar we naartoe moeten.

Eric Corton
Ja. Dat houdt mensen tegen om stappen te zetten, zelfs halve stappen die wél belangrijk zijn.

Marieke Eyskoot
En het is natuurlijk ook een sport geworden om “de duurzaamheidsexpert” te fileren. Maar helpt dat? Ik krijg vragen over lippenstift—of die wel duurzaam is. Natuurlijk kan dat. En ja, ook dat kan binnen een duurzamer leven.

Eric Corton
Maar dat zijn details. Niemand kijkt bij elk kopje koffie waar het filter vandaan komt, waar de koffie is geproduceerd, of het blikje wel klopt. Als je al begint met eerlijke koffie en ongebleekte filters, ben je al een heel eind.

Marieke Eyskoot
Het gaat om houding.

Eric Corton
Ja. Elkaar niet de maat nemen. Want niemand “weet het”. Het gaat erom dat we samen kijken wat helpt, en waarom we het dan niet zouden doen.

Marieke Eyskoot
Zorgen voor elkaar is natuurlijk ook een kern van duurzaamheid. Iets kiezen wat misschien goed is voor jou, maar in ieder geval niet slecht voor iemand anders.

Eric Corton
Ik neem dat heel letterlijk. We zijn met z’n allen op deze aardkloot gegooid—door de natuur, door onze ouders—en dan heb je wat mij betreft ook een zorgplicht. Naar jezelf, maar zeker ook naar elkaar.

En “elkaar” betekent ook de wereld. We maken de natuur niet, maar we vernietigen haar wel. En we maken elkaar. Dat is iets waar ik me steeds bewuster van ben geworden, ook door veel te reizen in Afrika.

Marieke Eyskoot
Daar zie je andere vormen van samenleven.

Eric Corton
Ja. Mensen kunnen elkaar daar net zo hard laten vallen, hoor, maar dat heeft vaak een andere oorzaak: overleven. In kleine gemeenschappen zie je juist dat mensen enorm voor elkaar zorgen. Er zijn daar geen verpleeghuizen zoals hier. Als ik vertel dat ik in de ouderenzorg werk, moet ik eerst uitleggen wat dat is.

Marieke Eyskoot
Ja.

Eric Corton
Mijn vader kreeg tien jaar geleden de diagnose Alzheimer. Dat was een lang en zwaar proces. Ik ben heel dichtbij hem geweest—pratend, vasthoudend, aanwezig. En ik merkte: zorgen is niet alleen praten. Het is een hand vasthouden, iemand kroelen, een kopje koffie neerzetten en blijven zitten.

Marieke Eyskoot
Dat is zorg, ja.

Eric Corton
Precies. En in die periode organiseerde ik ook mantelzorgbijeenkomsten. Niet omdat ik het wist, maar omdat mensen door met elkaar te praten slimme oplossingen vonden.

Later werkte ik voor een grote zorgaanbieder in Zuid-Holland. Ik maakte filmpjes in verschillende huizen. In Zoetermeer zat ik kerstlichtjes te plakken met bewoners. Ik had het daar zó naar mijn zin dat ik zei: “Ik kom terug.” En dat deed ik ook.

Marieke Eyskoot
En toen ging het snel.

Eric Corton
Ja. Eerst één keer per maand. Toen eens per twee weken. En uiteindelijk elke maandag. Ik nam mijn gitaar mee—ik kan eigenlijk helemaal niet zingen, kampeerliedjesniveau—but goed, we hadden plezier.

Ik bouwde een band op met de bewoners. En toen dacht ik: dit is te belangrijk om “erbij” te doen. Dus ik ben gaan kijken of ik een opleiding kon volgen. En nu werk ik daar twee tot drie dagen per week, in de dementiezorg.

Marieke Eyskoot
Je komt er net vandaan vandaag.

Eric Corton
Ja. En elke dag leer ik daar hoe simpel het leven eigenlijk is. Niet hoe simpel het kán zijn—het is simpel. Wij maken het ingewikkeld.

Zorg is er zijn. Soms in stilte. En ik leer zó veel van stilte tussen mensen. Dat is misschien wel het mooiste wat er is.

Marieke Eyskoot
Dat raakt me echt.

Eric Corton
Ik heb twee kinderen grootgebracht. Ik heb een petekindfamilie in Afrika met drie meiden. We zorgen wat af. Maar als je het woord “zorg” hoort, klinkt het vaak zwaar. Terwijl het gewoon omkijken is.

Niet naar elkaar kijken, maar naar elkaar omkijken. Als iemand achterblijft, neem je diegene mee. Dat is voor mij de essentie.

Marieke Eyskoot
En dat kan op zoveel niveaus.

Eric Corton
Ja. Iemand die langzamer loopt. Iemand die het niet snapt. Iemand die nieuw is. Neem elkaar mee.

Ik hoor vaak mensen zeggen: “Dat zou ik ook wel willen doen.” Dan denk ik: doe het dan. Het kan echt. Misschien niet fulltime, maar een paar uur. Praat met je werkgever. Deel een baan. Dan help je jezelf én iemand anders.

Marieke Eyskoot
Ik ga je toch even op de borst kloppen.

Eric Corton
Doe het niet. Doe het gewoon.

Marieke Eyskoot
Maar dit is precies wat we nodig hebben.

Eric Corton
Ja. Anders is het straks niet meer te betalen. En niet meer te bemannen.

Marieke Eyskoot
We bespreken in elke aflevering ook een aantal vaste vragen die wat persoonlijker zijn en gaan over duurzaam leven. Die gaan we nu doen. En dan kunnen we een paar dingen die je net noemde ook verder uitdiepen.

De eerste is de duurzame deal. Dat is een fijne, positieve duurzame ervaring. Iets waar je blij van werd, of wat je iemand zou aanraden.

Eric Corton
Ja, die is hier in de Hortus gebeurd. Ik weet niet meer wie het organiseerde, maar er was een diner voor mensen die met voedsel bezig zijn—koks, influencers, bloggers. En daar was een chef, Nel, die van kop tot kont kookt.

Alles wordt gebruikt. Van schillen maakt ze poeder, van resten maakt ze bouillon. Ze kwam hier met een busje vol ingrediënten en kookte voor veertig mensen een driegangendiner plus dessert.

Marieke Eyskoot
Voor veertig man?

Eric Corton
Ja. En aan het einde van de avond—alle gasten weg, iedereen blij met z’n goodiebag—liep ik de keuken in. Alles was brandschoon. En zij zei: “Ik ga even het afval weggooien.”

Dat was een half vuilniszakje. Voor veertig man.

Marieke Eyskoot
Wauw.

Eric Corton
Dat moment heeft me echt geraakt. De dagen daarna ben ik thuis gaan kijken wat ik allemaal weggooide tijdens het koken. Wortelschillen, kontjes van groenten, van alles. Ik schrok echt. Dat was zó veel goed eten.

Sindsdien doe ik dat niet meer. Dat was zo’n positieve duw: iemand die niet preekt, maar gewoon laat zien hoe het kan.

Marieke Eyskoot
Daar zetten we een linkje naar in de shownotes. Broccolistronken, wortelschillen—alles is te gebruiken. Het maakt je creatiever.

Eric Corton
En het is gewoon leuk. Echt leuk.

Marieke Eyskoot
Dan is er natuurlijk ook de duurzame dood: het tegenovergestelde. Een dilemma. Iets waarvan je denkt: dit wil ik anders, maar ik weet niet hoe.

Eric Corton
Die is lastiger. Ik heb een klein circulair boerderijtje in Kenia, samen met mijn Keniaanse beste vriend en zijn vrouw. Hun drie kinderen zijn mijn petekinderen.

De boerderij draait goed: zonnepanelen, eigen water, mest voor de groentetuin. Alles klopt. Maar ik moet erheen. En met de boot is het drie weken. Dus ik vlieg.

Marieke Eyskoot
Ja.

Eric Corton
Dat is een dilemma. Ik ga niet voor een weekje. Ik ga altijd minimaal vijf of zes weken. Maar het blijft vliegen. De enige echte oplossing zou zijn: er gaan wonen. En dat gebeurt misschien ooit.

Marieke Eyskoot
Hoe vaak ga je?

Eric Corton
Vier tot zes maanden per jaar, verspreid. Dus een paar keer heen en weer. En ja, dat houdt me bezig.

Marieke Eyskoot
Dat snap ik.

Eric Corton
Ik ben daar terechtgekomen via het Rode Kruis, in 2008, vlak na de verkiezingsrellen. Ik ontmoette daar John, mijn chauffeur. We konden het meteen goed vinden. We zijn vrienden gebleven. Hij is nu getrouwd, heeft kinderen—en dat is de man met wie ik nu die boerderij heb.

Dat is zorgen. Dat is verantwoordelijkheid nemen. Dat voelt voor mij ook als duurzaamheid.

Marieke Eyskoot
En het is een plek waar je je thuis voelt.

Eric Corton
Heel erg. Het is een totaal andere wereld. En veel mensen daar hebben een heel vertekend beeld van hoe wij hier leven—alsof we allemaal in paleizen wonen met zwembaden.

Ik probeer ze ook te laten zien dat wij hier onze eigen problemen hebben. En dat ze niet alles van ons moeten kopiëren.

Marieke Eyskoot
Ja. Leer niet van ons, sla sommige dingen liever over.

Eric Corton
Precies. Er zijn ook dingen die daar misgaan, het is niet romantisch. Maar dat idee dat wij alles weten en zij niet—dat is onzin.

Marieke Eyskoot
Heb jij een duurzame drive? Iets wat je heeft gevormd?

Eric Corton
Mijn ouders. Heel simpel. Die hebben me geleerd: je bent hier niet alleen. En je moet de wereld doorgeven.

Dat zat er echt ingeprent in. Rekening houden met elkaar. Elkaar aanspreken als iemand zich asociaal gedraagt. Dat isduurzaamheid.

Marieke Eyskoot
En ook openstaan voor verandering.

Eric Corton
Ja. Mijn moeder is tachtig en leert nog steeds. Ze heeft een non-binair kleinkind. Dat is even zoeken, struikelen, maar ze doet het. Omdat het haar kleinkind is. Daar heeft ze iets voor over. Dat vind ik zó knap.

Marieke Eyskoot
Is er iets waar je je in deze tijd zorgen over maakt? Of misschien zelfs een duurzame duivel—iets waar je tegenaan loopt of je voor schaamt?

Eric Corton
Ja. Onverschilligheid. Dat vind ik misschien wel het engste wat er is. Die zin: “Het heeft toch geen zin.” Of: “Het maakt toch niks uit.”

Dat zijn vier of vijf woorden, en die zijn zó krachtig. En om daar fatsoenlijk tegenin te gaan heb je al snel een half A4’tje nodig. Dus je verliest het bijna altijd. Mensen haken af. Maar onverschilligheid is dodelijk. Cynisme is nog iets anders—dan heb je er tenminste over nagedacht. Onverschilligheid slaat alles lam.

Marieke Eyskoot
Dan is er eigenlijk niks meer.

Eric Corton
Precies. Dan is niks meer belangrijk. En dat maakt me echt bang.

Marieke Eyskoot
Ik heb een vraag voor je van een luisteraar, van Hajar.

Hajar (ingesproken)
Hoi Erik. Als we kijken naar de klimaatwetenschap, dan is die niet heel optimistisch over waar we nu staan. Hoe zorg jij ervoor dat je toch hoopvol blijft in een tijd als deze?

Eric Corton
Dat vind ik heel moeilijk. Ik ben bij een bijeenkomst geweest van Extinction Rebellion waar alle klimaatwetenschappelijke feiten op tafel werden gelegd. En eerlijk gezegd wilde ik toen alleen maar de handdoek in de ring gooien.

Niet vanuit: “Het maakt niks uit,” maar vanuit: “We zijn te laat.” En daar kan ik echt somber van worden. Niet zozeer bang—iedereen gaat ooit dood—maar verdrietig. Omdat het zo anders had gekund. En nog steeds anders kan.

Marieke Eyskoot
En toch zit je hier.

Eric Corton
Ja. Omdat het alternatief erger is. Ik moet hoop houden, anders weet ik niet wat ik moet doen. Dus ik pak kleine hoopvolle dingen: initiatieven die ik zie, innovatie, wetenschap die wél oplossingen aandraagt. Dat is geen blinde hoop, maar het is genoeg om door te gaan.

Marieke Eyskoot
Wat is jouw duurzame droom?

Eric Corton
Er komen nieuwe economieën op in de wereld. Dat betekent dat wij hier minder zullen hebben. Daar heb ik geen probleem mee. Ik hoop alleen zó dat die economieën het anders gaan doen dan wij. Dat ze leren van hoe wij het verprutst hebben—met graaien, met uitputten. Dat ze welvaart opbouwen op een manier die beter is voor de aarde en voor mensen.

Marieke Eyskoot
Tot slot vraag ik mijn gasten altijd om een vraag door te geven aan een volgende gast. Wat zou jij willen weten van acteur en regisseur Sanne Vogel?

Eric Corton
Dag Sanne. Je schrijft, je speelt, je regisseert. Onze culturele sector houdt zich steeds meer bezig met duurzaamheid. Ik ben benieuwd: speelt duurzaamheid een rol in jouw schrijfproces? Is het iets wat vanzelf meeloopt, of iets wat je er bewust in moet brengen?

Marieke Eyskoot
Als je het antwoord wil horen: luister naar de aflevering met Sanne Vogel.

We zijn aan het einde gekomen. Is er iets wat je meeneemt uit dit gesprek?

Eric Corton
Het is altijd fijn om dit soort gesprekken te voeren. Elke keer als je dingen formuleert, leer je weer iets nieuws—over jezelf en over elkaar. We moeten elkaar blijven bevragen, net zoals we onszelf blijven bevragen.

Marieke Eyskoot
Dank je wel, Erik. Echt.

Als mensen meer van je willen volgen: waar kunnen ze je vinden?

Eric Corton
Op Instagram. Dat is eigenlijk het enige platform waar ik nog actief ben.

Marieke Eyskoot
Dat zetten we in de shownotes.

Dit was Dit is een goede podcast voor een duurzamer leven, deze week vanuit de Hortus Botanicus in Amsterdam—een plek waar je anders naar buiten gaat dan je naar binnen kwam, en waar je de schoonheid én het belang van planten voor al het leven op aarde ervaart.

Dank voor het luisteren. Laat een review achter, abonneer je, en help ons zo om deze podcast bij meer mensen te brengen. Wil je iets delen of vragen? Mail naar goedepodcast@gmail.com of stuur me een bericht op Instagram.

Deze aflevering werd gemaakt door Max van Nieveld, met dank aan Ruud Hermans voor het audioadvies, en muziek van Henk Koorstra. Barbara van Amelsvoort en Willeke te Vlierhaar van de Hortus: dank jullie wel. En ik deed zelf de redactie, productie en presentatie—dus ook een klein hoera voor mij.

Eric Corton
Dank je wel. Leuk hoor.