Marieke Eyskoot
Dat ik kon helpen oude bh’s in te zamelen en zo een bijdrage kan leveren aan het sneller reanimeren van vrouwen en alle mensen met borsten. Dat ding moet namelijk weg als je gaat reanimeren. Doorknippen gaat dan het snelst. En als je dat nog nooit eerder hebt gedaan, kost dat kostbare tijd. Met die oude bh’s kunnen cursisten dan oefenen.

Dat zoveel mensen nog steeds “jongens” roepen tegen groepen mensen, en mij dan raar aankijken als ik toevoeg: “en meiden”. Dat doe ik vaak. Ik weet trouwens ook heel goed dat veel mensen zich in beide niet herkennen, dus dat is ook nog te beperkend. Maar goed—deze eerste stap gaat vaak al best ver voor mensen. Ik kan er lang over doorpraten hoe we dan onbewust mannelijke dominantie doorgeven… maar laat ik verdergaan.

Dat ik voor Binnenstebuiten een item maakte over een circulaire fabriek die overtollige of weggegooide kleding gebruikt en daar weer veel van maakt. En dat ik een prachtig gesprek had met een vrouw uit Armenië die daar werkt en zich echt thuis, geliefd, gezien en welkom voelt. Dit zijn een paar van de duurzame dingen die mij raakten deze week.

Maar wat beweegt mijn gast als het over duurzamer leven gaat? Welkom bij Dit is een goede podcast voor een duurzamer leven. Wat goed dat je luistert. Mijn naam is Marieke Eyskoot. Ik ben duurzame lifestyle-expert, spreker en presentator voor televisie en events.

Vanuit de Hortus Botanicus in Amsterdam bespreek ik elke week met een gast wat je tegenkomt als je je leven probeert te verduurzamen. Waar moet je mee dealen? Hoe vind je dat? Wat lukt goed, wat niet? Waar schaam je je voor, en wat ga je eraan doen? We delen tips, maar onderzoeken ook waarom we de keuzes maken die we maken, zodat we aan de slag kunnen. Want dat is echt nodig. Dus: let’s go.

Lieve iedereen die luistert, en onze gast van vandaag: Sosja Duysker. Sosja is presentator—en niet zomaar één. Ze rijgt een carrière van droombanen aan elkaar. Jarenlang was ze het gezicht van Het Klokhuis.

Sosha Duysker
Ja, bijna zes jaar.

Marieke Eyskoot
En nu ben je te zien in Keuringsdienst van Waarde. Je presenteert een nieuwe serie van de klassieker Waku Waku—zo heerlijk. En in Restaurant van de Toekomst ga je op zoek naar innovaties die ons eten gaan verduurzamen.

Daarnaast ben je bezig met een programma over racisme, een onderwerp waar je je ook op sociale media duidelijk over uitspreekt. Mede daardoor won je in 2020 de Philip Bloemendaal Prijs voor het grootste journalistieke presentatietalent. Nog beter: nu zit je hier. Welkom, Sosja.

Sosha Duysker
Dank je wel. Ik vind het echt leuk. En ik vind het ook goed om over duurzaamheid te praten, want… ja, het moet gewoon duurzamer.

Marieke Eyskoot
Wat ik ook heel leuk vind: ik ken jou nog niet zo heel goed. Dus dit wordt een verrassing. Met sommige gasten had ik dit soort gesprekken al vaker gevoerd, met jou nog niet.

Sosha Duysker
Nee, wij hebben het hier nog nooit over gehad. We zijn wel collega’s, allebei bij KRO-NCRV. Ik zit te denken: hoe kennen wij elkaar precies?

Marieke Eyskoot
Maar jij hebt mij… Ja, vertel. Vertel het gewoon.

Sosha Duysker
Ik dacht dat jij dacht dat ik iemand anders was.

Marieke Eyskoot
Ja, precies.

Laat ik dit duidelijk uitleggen. Ik was te gast in een programma van KRO-NCRV: De Prijsknaller, gepresenteerd onder andere door Eva Cleven. Ik zat daar als expert op het gebied van duurzame kleding. Ik zet een link in de shownotes—super interessant over wat er gebeurt met kleding die we weggooien.

En toen hadden wij een KRO-NCRV-uitje, en ik zei iets over dat programma. En toen dacht ik ineens dat jij dacht dat ik jóu voor Eva Cleven hield—terwijl ik natuurlijk heel goed weet wie jij bent, en ook heel goed weet wie de fantastische Eva Cleven is.

Sosha Duysker
Alsof jij haar niet zou herkennen.

Marieke Eyskoot
Precies. Maar ik zat daar dus echt mee. Ik kwam thuis en voelde me er rot over. En bij het volgende uitje ben ik naar je toe gegaan.

Sosha Duysker
Toen heb je je moed bij elkaar geraapt en gezegd: “Ik dacht niet dat je Eva was.”

Marieke Eyskoot
Ja. Echt niet. En zo raakten we aan de praat.

Sosha Duysker
Dit is wel een goed verhaal om zo’n podcast mee te beginnen.

Marieke Eyskoot
Ik was zó opgelucht. En we hadden meteen een heel leuk gesprek. Ik dacht echt: met jou kan je praten. En nu zitten we hier—full circle, in de Hortus.

Marieke Eyskoot
Ik zie duurzaamheid breder dan misschien op het eerste gezicht gedacht wordt. Sommige mensen denken daar klassieker over: groen, klimaat, milieu. Voor mij gaat het ook heel erg over respect voor mensen en onze omgeving. Het heeft voor mij echt een sociale component.

Jouw strijd tegen racisme is ook een van de redenen—naast dat fantastische begin van onze kennismaking—dat ik je graag wilde uitnodigen. Ik vind het belangrijk om dat óók als onderdeel van een duurzamer leven te zien. Kun je daar iets over vertellen?

Sosha Duysker
Ja, absoluut. Dat begon voor mij in 2020, ten tijde van de Black Lives Matter-protesten. Het voelde echt als een momentum. Alsof heel Nederland opstond en zei: we zijn hier klaar mee, we willen hier samen iets aan doen.

Maar toen gingen we richting november en december, en voelde je de sfeer in het land weer grimmiger worden. We gingen weer richting Sinterklaas en Zwarte Piet. En ik dacht: wat gebeurt hier? Waarom kunnen we wel met duizenden mensen op een plein staan tegen racisme, maar kunnen we niet met elkaar praten over Zwarte Piet?

Dat vond ik heel interessant. En toen besloot ik om op mijn eigen Instagram een video te maken over waarom Zwarte Piet racistisch is. Ik heb dat op een soort Klokhuis-achtige manier gedaan: de kijker echt bij de hand genomen.

Die video ging eigenlijk een beetje viral. Hij werd duizenden keren bekeken. Mensen zoeken er nu nog steeds naar. En dat veroorzaakte een sneeuwbaleffect. Op een gegeven moment kreeg ik zelfs een bericht van de persvoorlichting van Mark Rutte. Ze wilden met me in gesprek, naar aanleiding van die video.

Marieke Eyskoot
Heb je dat gedaan?

Sosha Duysker
Ja. Ik heb wel getwijfeld. Ik dacht: wat heeft dit voor zin? Waarom praten ze niet met Kick Out Zwarte Piet? Dat zijn de pioniers van dit gesprek.

Dus ik ging dat gesprek ook in met een bepaalde argwaan. Wat wil je dan precies van mij weten? Want wat ik vertel, is niet nieuw. Dat wordt al jaren gezegd. Maar uiteindelijk ben ik toch gegaan, mede door mijn zus Lauren. Zij zei: als je niet gaat, heb je sowieso geen invloed op wat er binnenskamers gezegd wordt. Dat gaf de doorslag.

Ik heb daar ook expliciet gezegd: ga in gesprek met Kick Out Zwarte Piet. En dat is daarna ook gebeurd. Maar daar is eigenlijk het zaadje geplant voor de serie die ik nu maak.

Marieke Eyskoot
En hoe zou jij die vragen nu beantwoorden?

Sosha Duysker
De serie bestaat uit drie afleveringen van dertig minuten. De eerste aflevering gaat over hoe het slavernijverleden samenhangt met alledaags racisme. Het is daar een direct product van, maar veel mensen leggen die link niet—zeker als je zelf geen racisme ervaart.

Marieke Eyskoot
En daar op school ook niks over leert.

Sosha Duysker
Precies. Het is een geschiedenis die heel lang onder het tapijt is geschoven. Alsof het iets is waar we het niet meer over hoeven te hebben. Maar je leeft wél met de gevolgen ervan, eeuwen later.

Daardoor is er veel ruis. Voor veel zwarte mensen en mensen van kleur gaat de verandering veel te langzaam, omdat zij het elke dag ervaren. En er zijn ook mensen die nu pas wakker worden. En dat kun je mensen niet kwalijk nemen. Iedereen heeft zijn eigen proces van bewustwording.

We moeten elkaar daarin ook niet de kop afbijten. Het is een proces.

Marieke Eyskoot
Is dat voor jou ook zo—dat je dit dagelijks ervaart?

Sosha Duysker
Dagelijks zou ik niet zeggen, maar deze serie werd wel een persoonlijke zoektocht. Net zoals deze podcast dat voor jou is. Ik dacht eerst: ik ga dit uitleggen, ik ga mensen meenemen. Maar het werd veel persoonlijker dan ik had verwacht.

Ik kwam erachter dat ik veel heb onderdrukt. Dat ik meer racisme heb meegemaakt dan ik dacht, juist omdat het vaak impliciet is. Als je mensen vraagt: ben je tegen racisme? Dan zegt iedereen ja. Maar als je mensen aanspreekt op racistisch gedrag of uitspraken, dan wordt het ingewikkeld.

En dat maakt het zo lastig om bespreekbaar te maken. Maar het is wel noodzakelijk. En het moet op een manier die zoveel mogelijk mensen betrekt.

Marieke Eyskoot
Kun je een voorbeeld geven van iets wat je hebt onderdrukt?

Sosha Duysker
Ik ben opgegroeid in een heel witte omgeving, in West-Friesland. Fantastische jeugd, echt. Maar ik zag er anders uit. En dat voel je. Het is een soort constante spanning die je met je meedraagt, zonder dat je dat altijd doorhebt.

Nu ik daar bewuster op inzoom, denk ik: dat zat dieper dan ik dacht.

Marieke Eyskoot
Merk je dat nu nog?

Sosha Duysker
Ja, maar ik ben me er nu bewust van. Als ik nu ergens ben en ik ben de enige persoon van kleur in de ruimte, dan voel ik dat meteen. Of als iemand “hé jongens” zegt, en jij bent de enige die daar iets van zegt—dan voel je je ineens heel alleen. Dat kan echt eenzaam zijn.

Marieke Eyskoot
Je vertelde dat je in 2020 die video maakte, maar dit begon natuurlijk niet toen.

Sosha Duysker
Nee. Ik heb me altijd al uitgesproken. Als kind al. Ik schreef brieven naar de gemeente—samen met een vriendinnetje—over hondenpoep op straat. Mijn moeder bracht die dan trots langs.

Op de basisschool was er een jongetje uit Afghanistan dat dreigde uitgezet te worden. We kwamen met de hele klas in actie. Handtekeningen verzamelen. Dat idealisme zat er vroeg in.

Marieke Eyskoot
En hoe heet de serie?

Sosha Duysker
Uit de Kramp. Het gaat erover dat we het ongemak moeten gaan omarmen. Dat we uit de verkramping moeten—ook in onszelf.

Aflevering één gaat over het koloniale en slavernijverleden. Aflevering twee over hoe racisme in mijn eigen psyche zit, hoe ik het heb geïnternaliseerd. En aflevering drie: hoe voeren we dit gesprek in de samenleving? Hoe gaan we om met polarisatie, met humor, met media?

Marieke Eyskoot
Het doet me heel erg denken aan iets wat ik ooit niet heb gedaan. Ik heb vaker spijt van wat ik níét deed dan van wat ik wel deed.

Ik zat ooit in een radio-interview. Mijn stukje was geweest en je blijft dan nog even zitten tot een goed moment om op te staan. Er kwam een andere gast binnen en er hing een beetje zo’n oude-jongens-krentenbrood-sfeer. En toen gebruikte die gast het n-woord.

Dit is echt al lang geleden. Ik zou nu nooit meer doen wat ik toen deed—namelijk niets. Ik keek boos, volledig verbijsterd, en ik was vooral geschokt dat de presentatoren niets zeiden. Dat achtervolgt me tot de dag van vandaag.

Sosha Duysker
Hoe lang is dat geleden?

Marieke Eyskoot
Zes, zeven jaar. En ik heb er zo veel van geleerd.

Sosha Duysker
Wat heb je ervan geleerd?

Marieke Eyskoot
Dat het veel erger is om niets te zeggen dan om wél iets te zeggen. Ik durfde niet. Het voelde misschien niet als mijn strijd. Ik ervaar dit niet zelf—mijn privilege is enorm. Maar juist daarom is mijn verantwoordelijkheid om op te staan groter.

Ik heb er daarna met iemand over gesproken en die zei: “Nee, maar het is goed dat je niks zei, anders had je het alleen maar erger gemaakt.” Dat was zo’n verkeerde reactie. Want dat voelde meteen: dit gaat niet over mij. Ik had moeten zeggen: dit is totaal onacceptabel.

Dat je denkt dat je dat woord kunt gebruiken, dat je daar recht op hebt—dat is zo’n groot onrecht.

Sosha Duysker
Veel mensen hebben dat echt niet in de gaten.

Marieke Eyskoot
Of ze vinden het juist stoer. “Ik mag alles zeggen, we leven in een vrij land.” Maar dit gaat echt veranderen. Niet door deze mensen, maar ondanks deze mensen. Er is geen andere weg.

Sosha Duysker
We moeten echt naar zero tolerance als het om racisme gaat.

Marieke Eyskoot
Juist mensen die dit niet meemaken, moeten opstaan. Ik sprak hier ooit over met Akwasi. Hij zei: juist mensen die Marieke, Niels, Pieter en Anna heten, worden eerder gehoord. En dat is verschrikkelijk—maar het is wel de realiteit.

Die verantwoordelijkheid is groot. En we moeten het samen doen.

Sosha Duysker
Het begint bij elkaar durven aanspreken.

Marieke Eyskoot
Precies. Ik zal dit nooit meer laten gaan. Het niet doen is niet fijner—dat denk je alleen op het moment. Het blijft knagen.

We moeten opstaan voor elkaar. Juist voor degene wie iets wordt aangedaan, moet de ander opstaan. Dat is zoveel krachtiger.

Sosha Duysker
Ja. En ik hoop echt dat deze serie daaraan bijdraagt.

Marieke Eyskoot
Dat het het makkelijker maakt.

Sosha Duysker
Makkelijker weet ik niet, maar wel dat het mensen handvatten geeft—of handvaten, ik haal dat altijd door elkaar.

Marieke Eyskoot
Tools, zeggen we dan maar.

Sosha Duysker
Precies. Om te herkennen wat er gebeurt en wat je kunt zeggen.

Marieke Eyskoot
Wat ik altijd zo verbijsterend vind: wat levert het jou op om dit soort woorden te gebruiken? Als het zo’n grote groep mensen pijn doet en direct verbindt aan een slavernijverleden—wat win je daar nou mee?

Sosha Duysker
En het feit dat je alles mág zeggen, betekent niet dat je het ook móét doen.

Marieke Eyskoot
En als je het wel doet, moet je ook de consequenties dragen.

Maar goed—duurzaamheid dus ook als sociaal fenomeen. Als iets wat gaat over hoe je met elkaar omgaat. En natuurlijk ook duurzaamheid in de meer klassieke zin.

Hoe duurzaam zou jij jezelf omschrijven?

Sosha Duysker
Ik ben echt nog het wiel aan het uitvinden. En dat lijkt eigenlijk heel erg op dit racismegesprek. We moeten met een systeem afrekenen. De wereld is niet ingericht op duurzaamheid—dat was nooit prioriteit. En nu zitten we met de gevolgen.

Ik merk dat ik daar zelf ook nog heel erg in vastzit.

Marieke Eyskoot
Er zal een reden zijn dat je dit allemaal zo vertelt.

Sosha Duysker
Ja. Want net als bij racisme voelt het soms alsof je iets wordt afgenomen. Ik leefde best onbezorgd. Ik pakte het vliegtuig, at vlees, douchte lang. En nu blijkt: dat is mega schadelijk.

Vliegen doe ik nog steeds. Douchen ook langer dan nodig. Ik ben dus zoekende: wat moet ik eten, wat moet ik kopen, wat kan ik laten liggen? En dat vind ik soms echt lastig.

Marieke Eyskoot
Zoals die verwarming op negentien graden.

Sosha Duysker
Ja. Ik ben een koukleum. Negentien graden is voor mij gewoon koud. Dan draai ik ’m stiekem naar eenentwintig. En daar schaam ik me dan voor.

Marieke Eyskoot
Waar maak je je tegelijk zorgen over?

Sosha Duysker
Over de groei van de mensheid. We zijn met steeds meer, en we vreten de aarde kaal. Dat kan zo niet doorgaan.

En ik denk ook veel na over kinderen. Over de toekomst.

Marieke Eyskoot
Wat kun je daar concreet aan doen, denk je?

Sosha Duysker
Minder vlees eten. Daar ben ik echt al goed mee bezig. Bijna geen vlees meer. Helemaal vegetarisch vind ik lastig, maar ik ben op weg.

En ik heb mezelf een challenge gegeven: een jaar lang geen kleding kopen.

Marieke Eyskoot
Het is begin februari.

Sosha Duysker
Ja. En ik vind het nu al moeilijk. Ik heb echt een koopverslaving. Ik word blij van kopen. Ik heb letterlijk tegen een vriendin gezegd: “Ik voel me niet goed, ik ga een broek kopen.”

Dat slaat nergens op. Ik probeer iets te dempen wat ik eigenlijk anders moet oplossen.

Marieke Eyskoot
Maar het geeft je ook iets?

Sosha Duysker
Ja. Het geeft me rust om te zien hoeveel ik eigenlijk al heb. Ik ben al langer bezig met slow fashion. Dat is duurder, maar nu kan het. En ik probeer alleen merken te kopen met een transparante keten.

Marieke Eyskoot
Goed dat je hier zit, want we kunnen wat tips delen. Misschien heb je er iets aan.

Sosha Duysker
Wie weet.

Marieke Eyskoot
We beginnen meestal met de worsteling van de week. Is er iets waar je nu tegenaan loopt?

Sosha Duysker
Ja, die verwarming. Nu het echt koud is en mijn huis niet supergoed geïsoleerd is, wordt het snel fris. Negentien graden vind ik gewoon te koud. Ik zit dan met joggingbroeken, truien, sokken—en ik warm nog steeds niet op. Wat moet ik daar nou mee?

Marieke Eyskoot
Ik denk een paar dingen. Allereerst: je bent niet de enige. Dus als luisteraars tips hebben voor Sosha, stuur ze vooral naar goedepodcast@gmail.com of via Instagram, dan zetten we ze ook in de shownotes.

Wat ik vaak zie, is dat veel mensen wel degelijk wennen aan een lagere temperatuur. Dat geldt niet voor iedereen, maar het gebeurt vaak. Sommige mensen voelen zich zelfs frisser en fitter.

Beweging helpt enorm. Ik heb bijvoorbeeld een deskbike.

Sosha Duysker
Een deskbike?

Marieke Eyskoot
Ja, zo’n fietsje onder je bureau. Terwijl je mailt of leest, trap je een beetje. Dat helpt enorm tegen dat lamme gevoel van veel zitten. En ik heb het daardoor ook minder koud.

Sosha Duysker
Dat klinkt eigenlijk heel goed. Ik deed ooit de Wim Hof-methode—koud douchen, ademhalingsoefeningen—en toen had ik het inderdaad minder koud. Je kunt je lichaam dus wel trainen.

Marieke Eyskoot
Precies. Soms zegt kou ook iets over wat er verder speelt in je lijf of leven. Kleine tweaks kunnen veel doen.

Sosha Duysker
Dit is echt een goede tip. Ik ga straks thuis de verwarming op negentien zetten.

Marieke Eyskoot
Met de groeten aan je vriend.

Sosha Duysker
Die zal blij zijn.

Marieke Eyskoot
Ik worstel zelf ook hoor.

Sosha Duysker
Waarmee?

Marieke Eyskoot
Met influencer-aanbiedingen. Ik krijg vaak de vraag of ik iets wil promoten op social media—voor geld of een product. Dat doe ik nooit. Onafhankelijkheid vind ik heel belangrijk. Ik wil dat mensen weten dat ik iets zeg omdat ik het meen, niet omdat ik betaald word.

Kennis is kwetsbaar. Het mag niet zo zijn dat alleen datgene waar veel geld achter zit, zichtbaar wordt. En ik wil ook niet het idee versterken dat we ons naar een betere wereld kunnen consumeren.

Sosha Duysker
Dat vind ik echt heel sterk.

Marieke Eyskoot
Dank je. Maar het is soms lastig. Want soms gaat het om dingen die ik al gebruik of echt goed vind. En dan zie ik anderen het wel doen, en denk ik: ja, ik wil die wasmachine ook. Of gewoon het geld. Dat is echt een worsteling.

Sosha Duysker
Het is een drang. We hebben dat zo aangeleerd gekregen. Terwijl je het allemaal niet nodig hebt.

Marieke Eyskoot
Precies. En ik wil wel zeggen: dit is geen oordeel naar mensen die het wél doen. Veel mensen hebben dat inkomen nodig. Maar het systeem is zo ingericht dat kopen en korting normaal zijn. Daar moeten we echt doorheen breken.

Sosha Duysker
Het is systeemverandering. En dat gaat gepaard met ongemak.

Marieke Eyskoot
Ja. En daar prik ik je nu een beetje in, maar ik voel ook dat je die drive hebt.

Sosha Duysker
Zeker. Maar het gaat niet in één keer. Er valt bij mij nog genoeg winst te behalen.

Marieke Eyskoot
Dat brengt me bij een vaste vraag: heb je een duurzame drive? Iets wat jou echt heeft aangezet?

Sosha Duysker
Natuurdocumentaires. David Attenborough vooral. Als je die beelden ziet, denk je: wat zijn we aan het doen? Waarom zit ik weer in die auto? Waarom verzin ik smoesjes?

We willen allemaal de wereld zien omdat hij zo mooi is. Maar dan moeten we er ook beter voor zorgen.

Marieke Eyskoot
Heb je ook een duurzaam duiveltje? Iets waar je je voor schaamt?

Sosha Duysker
Ja. Vliegen naar Londen. Dat is gewoon gênant. Dat kan ik steeds minder aan mezelf verkopen.

Marieke Eyskoot
Dat gaan we dus niet meer doen.

Sosha Duysker
Nee. Met de trein. Dat ga ik doen.

Marieke Eyskoot
Dat gaat je echt bevallen.

Sosha Duysker
Ik heb wel moeite met openbaar vervoer—smetvrees, drukte—but eerlijk is eerlijk: ik heb een fantastische treinreis door Schotland gemaakt. Dat was een van mijn mooiste reizen ooit.

Marieke Eyskoot
Kijk, daar is ’ie.

Sosha Duysker
Ja. Misschien zit er gewoon een oud trauma van de spits in. Maar als je het als avontuur ziet, is het ook gewoon prachtig.

Marieke Eyskoot
En dat is precies het punt. Alternatieven ontdekken die leuk zijn.

Sosha Duysker
Je moet uit de kramp. Ook bij duurzaamheid. Het ongemak omarmen.

Marieke Eyskoot
Ik heb een luisteraarsvraag voor je. Ed vraagt:
Hoe zou jij herinnerd willen worden op het gebied van duurzaamheid?

Sosha Duysker
Als iemand die kritisch naar zichzelf durfde te kijken en haar best heeft gedaan. Niet perfect, maar eerlijk.

Marieke Eyskoot
Heb je ook een duurzame droom?

Sosha Duysker
Ja. Een duurzame woonboerderij. Zonnepanelen, eigen groente verbouwen, elektrische auto aan de lader. Zelfvoorzienend. Rust.

Marieke Eyskoot
Heb je nog iemand nodig?

Sosha Duysker
Ik bel je.

Marieke Eyskoot
Ik ben erbij.

Sosha Duysker
Dit snelle stadsleven hoort nu nog bij mijn fase. Maar later wil ik echt die rust.

Marieke Eyskoot
Ik heb ook nog een vraag voor je, van Sanne Vogel.
Praat je met vrienden over klimaat en duurzaamheid?

Sosha Duysker
Ja, maar niet iedereen vindt dat leuk. Sommigen denken: niet nu, ik zit net aan mijn borrelplank. Maar anderen vinden het juist fijn. Tips uitwisselen, elkaar inspireren.

En dat is zo belangrijk. Gesprekken met vrienden en familie hebben enorme invloed.

Marieke Eyskoot
Dat blijkt ook uit onderzoek. Je hoeft de wereld niet alleen te redden. Begin klein.

Sosha Duysker
Precies.

Marieke Eyskoot
Heb jij een doorgeefvraag voor een volgende gast?

Sosha Duysker
Ja. Ik wil graag weten wat iemands grootste duurzame blunder is.

Marieke Eyskoot
Die nemen we mee.

Sosha Duysker
Ik ga straks naar huis, zet de verwarming op negentien en trek een trui aan.

Marieke Eyskoot
En boekt een treinreis.

Sosha Duysker
Naar Londen.

Marieke Eyskoot
Dank je wel voor je eerlijkheid en openheid. Dit is precies wat nodig is.

Sosha Duysker
Dank je wel. Dit was heel fijn.

Marieke Eyskoot
Heel fijn dat je er was en dat je zo open wilde delen waar je mee worstelt. Ik ben hier echt gemotiveerd en enthousiast van geraakt, omdat ik denk dat dit precies is wat er nodig is: die kritische houding, eerlijkheid, en het onderzoeken of iets geen excuus is. Heel veel dank daarvoor.

Wat is de beste plek om jou te volgen als mensen nu denken — en dat gaan ze zeker denken — geef mij meer van Sosha Duysker?

Sosha Duysker
Ik zet het af. Wie is die vrouw?
Nee hoor. Via Instagram denk ik het beste: @soshaduysker.

Marieke Eyskoot
Die link zet ik natuurlijk ook in de show notes. Dank je wel.

Dit was Dit is een goede podcast voor een duurzamer leven, voor deze week, vanuit de Hortus Botanicus in Amsterdam.
Een prachtige plek om te ervaren hoe essentieel planten zijn voor het leven op aarde, wat we van ze kunnen leren, en hoe ongelooflijk mooi onze planeet is.

Tot de volgende Goede Podcast.
Je helpt enorm door sterren uit te delen, een review achter te laten of je te abonneren op het platform waar je luistert of kijkt. Zo bereiken we hopelijk zoveel mogelijk mensen met gesprekken over duurzamer leven.

Wil je iets vragen? Heb je een idee, feedback — fijn of minder fijn — of wil je iets delen?
Stuur dan een mail naar goedepodcast@gmail.com of vind mij op Instagram.

Heel veel dank voor het luisteren en voor alles wat jij doet voor een betere wereld.

Deze podcast werd gemaakt door Max van Nieveld.
Hij deed alle techniek, het geluid en het beeld.

Ruud Hermans gaf ons heel waardevol audioadvies — dank je wel.

Edmee Korstra werkte aan de gave muziek en aan heel veel andere dingen.

Barbara van Amelsvoort en Willeke te Vlierhaar zijn de helden van de Hortus, die dit mede mogelijk maakten.

En ik deed de redactie, de productie en de presentatie.
Dus… ook een beetje dank aan mij.

Dat was ’m.

Other speaker
Nou, dat was voor jou.

Sosha Duysker
Heel leuk.